Veel mensen voelen de drang om een verschil te maken. De term ‘impact’ valt regelmatig, zowel op individueel als organisatieniveau. Maar wat betekent het eigenlijk precies om impact te maken?

Jaren geleden, tijdens mijn studie culturele antropologie en ontwikkelingssociologie, las ik talloze inspirerende verhalen over impactmakers. Sommigen hadden globale initiatieven opgezet om hele communities te empoweren. Anderen hadden met inzet van hun skills één persoon verder geholpen.

De individuele verhalen maakten net zoveel indruk op mij als de omvangrijke projecten. Gaandeweg besefte ik dat impact maken helemaal niet altijd draait om de schaal waarop je het doet. Waar het vooral om gaat, is dát je het doet. En dat je ergens begint, ook al is dat aanvankelijk op basis van je intuïtie.

Veel mensen ontdekken pas na een tijdje wat hun drijfveren zijn. Soms moeten ze daarvoor eerst flinke obstakels tegenkomen. Wegversperringen op je levenspad kunnen je dwingen om creatieve oplossingen te bedenken. Vaak worden je acties juist op zulke momenten gerichter en impactvoller. Je ontdekt iets over jezelf. Je ziet bijvoorbeeld waar je talenten liggen en waar je ondersteuning bij nodig hebt. Of je realiseert je wat jou triggert om iets te doen wat jij betekenisvol vindt.

Moet je op dergelijke ingevingen wachten? Ik denk van niet. Je kan de wereld áltijd, op elk moment, een beetje mooier maken. Intuïtief of gericht. Op kleine of grote schaal. Zolang je het maar doet vanuit een intrinsieke motivatie.

Tijdens mijn inspirerende gesprek met Arpad Gerecsey werd ik hieraan herinnerd. Hij maakte meerdere malen impact op grote schaal. Maar, vindt hij, impact maken kan ook betekenen dat je de buurvrouw helpt.

Daar ben ik het roerend mee eens. En ook bij Arpads adviezen voor (aspirant-)impactmakers sluit ik me aan: blijf dicht bij jezelf, weet waar je skills liggen en durf kwetsbaar te zijn. Voor dat laatste krijg je, zoals Arpad zegt, alleen maar cadeautjes terug.